سامانه یکپارچه اکسیترم (Oxitherm) چیست؟
در صنایع قیرسازی و برخی واحدهای پالایشگاهی، تأمین حرارت موردنیاز فرایند و مدیریت گازهای خروجی از جمله چالشهای مهم بهرهبرداری هستند. تجهیزات حرارتی باید دمای موردنیاز خطوط تولید را تأمین کنند و در کنار آن، گازهای خروجی نیز متناسب با الزامات ایمنی و زیستمحیطی مدیریت شوند.
سامانه یکپارچه اکسیترم (Oxitherm) راهکاری برای ترکیب عملکرد گرمایش روغن داغ و اکسیداسیون حرارتی گازهای خروجی در یک سامانه مهندسیشده است. در این رویکرد، انرژی حاصل از احتراق میتواند برای گرمکردن روغن انتقال حرارت مورد استفاده قرار گیرد؛ البته میزان بازیافت انرژی به طراحی و شرایط عملیاتی پروژه بستگی دارد.
اکسیترم را میتوان از نظر کاربرد با تجهیزات متداولی مانند کوره روغن داغ، هیتر روغن داغ و سامانههای اکسیداسیون حرارتی مقایسه کرد؛ اما طراحی نهایی آن باید با توجه به ترکیب گاز ورودی، ظرفیت حرارتی موردنیاز و الزامات فرایند انجام شود.
در این مقاله با نحوه عملکرد اکسیترم، ارتباط آن با دیگ روغن داغ، مشخصات فنی، کنترل دما، ایمنی، بازیافت انرژی و تفاوت آن با تجهیزات گرمایشی متداول آشنا میشوید.
سامانه اکسیترم و عملکرد دوگانه آن
در برخی خطوط تولید قیر دمیده، علاوه بر تأمین حرارت برای تجهیزات و فرایند، باید جریان گاز خروجی برج هوادهی نیز مدیریت شود. استفاده از تجهیزات مجزا برای گرمایش و اکسیداسیون گاز ممکن است به فضای نصب بیشتر، لولهکشی اضافی و پیچیدگی در هماهنگی تجهیزات منجر شود.
سامانه یکپارچه اکسیترم با هدف ترکیب این دو عملکرد طراحی شده است. در این سامانه، بخش حرارتی برای انتقال انرژی به روغن داغ در نظر گرفته میشود و بخش اکسیداسیون حرارتی نیز، در صورت تطابق طراحی با مشخصات جریان ورودی، برای تصفیه حرارتی گازهای قابلاحتراق به کار میرود.
یکپارچهسازی این عملکردها میتواند امکان استفاده بهتر از انرژی تولیدشده را فراهم کند؛ بااینحال، میزان صرفهجویی انرژی، ظرفیت حرارتی قابلدسترس و راندمان نهایی باید بر اساس محاسبات مهندسی و شرایط واقعی پروژه تعیین شوند.
برای درک بهتر نقش بخش گرمایشی، ابتدا لازم است با عملکرد هیتر روغن داغ و کاربرد آن در فرایندهای صنعتی آشنا شویم.
هیتر روغن داغ چیست و چه کاربردی دارد؟
هیتر روغن داغ یا دیگ روغن داغ تجهیزی برای گرمکردن روغن انتقال حرارت و گردش آن در یک مدار بسته است. روغن گرمشده، انرژی حرارتی را به مبدلها، مخازن، راکتورها یا سایر تجهیزات مصرفکننده منتقل میکند و پس از کاهش دما، دوباره به مدار گرمایش بازمیگردد.
در مقایسه با سامانههای بخار، سیستم روغن داغ در کاربردهای مناسب میتواند حرارت را در دماهای بالا و با فشار عملیاتی متناسب با طراحی سیستم انتقال دهد. انتخاب میان بخار، آب داغ و روغن حرارتی به دمای موردنیاز، فشار طراحی، نوع فرایند و الزامات ایمنی وابسته است.
کاربردهای دیگ روغن داغ در صنعت
دیگ روغن داغ صنعتی در فرایندهایی استفاده میشود که به تأمین پایدار انرژی حرارتی نیاز دارند. از جمله کاربردهای رایج آن میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- گرمایش مخازن و خطوط انتقال مواد
- تأمین حرارت موردنیاز در واحدهای تولید قیر و آسفالت
- گرمایش برخی راکتورها و تجهیزات فرایندی
- تأمین انرژی حرارتی برای مبدلهای حرارتی
- گرمایش غیرمستقیم در برخی فرایندهای شیمیایی و صنعتی
ظرفیت دیگ روغن داغ، دمای رفت و برگشت روغن، نوع روغن حرارتی و مشخصات پمپ گردش باید متناسب با بار حرارتی و شرایط طراحی انتخاب شوند.
برای آشنایی بیشتر با ساختار، انواع و نحوه عملکرد این تجهیزات، مقاله دیگ روغن داغ چیست؟ را مطالعه کنید. همچنین میتوانید مشخصات محصول را در صفحه دیگ روغن داغ یانار مشاهده کنید.
سامانه اکسیترم چگونه کار میکند؟
عملکرد اکسیترم به طراحی فرایندی آن وابسته است، اما در ساختار یکپارچه موردنظر، دو بخش اصلی اهمیت دارند: اکسیداسیون حرارتی جریان گاز و انتقال انرژی حرارتی برای گرمکردن روغن داغ.
اکسیداسیون حرارتی گازهای خروجی
در فرایند اکسیداسیون حرارتی، جریان گاز حاوی ترکیبات قابلاکسیدشدن تحت شرایط کنترلشده دما، زمان ماند و اختلاط قرار میگیرد. هدف این فرایند، تبدیل ترکیبات هدف به محصولات اکسیداسیون مناسبتر است.
برای عملکرد مؤثر، باید ترکیب گاز ورودی، مقدار اکسیژن، دمای محفظه، زمان ماند و نحوه اختلاط بررسی شوند. در صورت وجود ترکیبات خاص، طراحی مشعل و محفظه احتراق نیز باید با مشخصات گاز هماهنگ باشد.
میزان انهدام ترکیبات آلی یا DRE (Destruction and Removal Efficiency) شاخصی برای ارزیابی عملکرد سامانه است. مقدار واقعی آن باید بر اساس طراحی، ترکیب گاز و نتایج آزمون یا دادههای معتبر عملکردی مشخص شود؛ بنابراین، بدون مستندات فنی نمیتوان درصد ثابتی را برای تمام شرایط تضمین کرد.
بازیافت انرژی و گرمایش روغن داغ
اکسیداسیون حرارتی و احتراق میتوانند گرما تولید کنند. در صورت طراحی مناسب، بخشی از این انرژی میتواند به مدار روغن داغ منتقل شود و برای تأمین حرارت موردنیاز تجهیزات فرایندی به کار رود.
این رویکرد میتواند به استفاده بهتر از انرژی در دسترس کمک کند؛ اما میزان انرژی قابلبازیافت به دمای جریان، دبی گاز، ارزش حرارتی ترکیبات ورودی، ظرفیت حرارتی موردنیاز و محدودیتهای انتقال حرارت وابسته است.
اگر انرژی حاصل از اکسیداسیون برای تأمین بخشی از بار حرارتی استفاده شود، ممکن است نیاز به سوخت کمکی کاهش یابد. بااینحال، این نتیجه باید با موازنه انرژی و محاسبات پروژه بررسی شود و در همه شرایط یکسان نخواهد بود.
انتقال حرارت و گردش روغن
در مدار روغن داغ، پمپ گردش، لولهکشی، کویلهای حرارتی و تجهیزات کنترلی نقش مهمی در انتقال پایدار انرژی دارند. روغن با عبور از بخش گرمایش، انرژی دریافت میکند و سپس آن را به مصرفکنندگان حرارتی منتقل میسازد.
طراحی مدار باید بهگونهای باشد که دبی موردنیاز حفظ شود و دمای فیلم روغن و دمای توده سیال از حدود مجاز روغن انتخابشده فراتر نروند. گردش ناکافی، انتخاب نامناسب روغن یا کنترل نامناسب دما میتواند به تخریب روغن و ایجاد رسوب منجر شود.
انتخاب پمپ، قطر لولهها، افت فشار، انبساط حرارتی و آرایش کویلها از جمله مواردی هستند که در طراحی یک سیستم روغن داغ صنعتی باید بررسی شوند.
تفاوت اکسیترم با دیگ روغن داغ معمولی
دیگ روغن داغ متداول عمدتاً برای گرمکردن روغن انتقال حرارت طراحی میشود. در مقابل، اکسیترم بهعنوان یک سامانه یکپارچه، علاوه بر بخش گرمایش روغن، امکان درنظرگرفتن بخش اکسیداسیون حرارتی گاز خروجی را نیز دارد.
| ویژگی | دیگ روغن داغ متداول | سامانه یکپارچه اکسیترم |
|---|---|---|
| هدف اصلی | گرمایش روغن انتقال حرارت | ترکیب گرمایش روغن و اکسیداسیون حرارتی گاز، بر اساس طراحی |
| مدار روغن داغ | بله، در طراحیهای مبتنی بر روغن حرارتی | بله، در ساختار یکپارچه موردنظر |
| مدیریت گاز خروجی | جزو وظایف اصلی تجهیز نیست | میتواند بخشی از عملکرد سامانه باشد |
| بازیافت انرژی از گاز فرایندی | به طراحی و تجهیزات جانبی بستگی دارد | میتواند در طراحی یکپارچه بررسی شود |
| ملاحظات طراحی | بار حرارتی، گردش روغن و ایمنی گرمایش | علاوه بر موارد گرمایشی، ترکیب گاز، احتراق و کنترل آلایندگی |
تفاوت واقعی این دو تجهیز به مشخصات طراحی و دامنه تأمین سازنده بستگی دارد. بنابراین، هنگام مقایسه باید ظرفیت حرارتی، دمای کاری، مصرف سوخت، محدوده عملکرد و تجهیزات ایمنی هر گزینه بهصورت جداگانه بررسی شوند.
برای مشاهده مشخصات دیگ روغن داغ متداول، به صفحه محصول دیگ روغن داغ مراجعه کنید.
کاربردهای اکسیترم در صنایع قیر و پالایشگاه
کاربرد یک سامانه یکپارچه گرمایش و اکسیداسیون حرارتی به شرایط خط تولید و نوع جریان گاز بستگی دارد. در واحدهایی که هم به انرژی حرارتی و هم به مدیریت گازهای خروجی نیاز دارند، بررسی راهکارهای یکپارچه میتواند از نظر فنی و اقتصادی ارزشمند باشد.
کاربرد در واحدهای تولید قیر دمیده
در فرایند تولید قیر دمیده، هوا از قیر عبور میکند و گاز خروجی ممکن است حاوی ترکیبات مختلفی باشد. نوع و مقدار این ترکیبات به خوراک، دما و شرایط بهرهبرداری وابسته است.
در چنین واحدهایی، اکسیترم میتواند برای بررسی همزمان نیاز حرارتی و مدیریت حرارتی گاز خروجی در نظر گرفته شود. طراحی باید با ترکیب واقعی گاز و نیاز حرارتی خط تولید هماهنگ باشد.
کاربرد در واحدهای صنعتی و پالایشگاهی
در برخی واحدهای پالایشگاهی و فرایندی، جریانهای گازی قابلاحتراق ممکن است به سامانه تصفیه حرارتی نیاز داشته باشند. امکان استفاده از انرژی این جریانها برای گرمایش روغن داغ باید بر اساس ارزش حرارتی، شرایط احتراق و نیاز مصرفکنندگان بررسی شود.
پیش از انتخاب سامانه، لازم است مشخص شود که جریان گاز از نظر ترکیب، دبی، فشار، دما و ویژگیهای احتراقی برای فناوری موردنظر مناسب است یا به پیشتصفیه و تجهیزات تکمیلی نیاز دارد.
مشخصات فنی و پارامترهای طراحی اکسیترم
مشخصات فنی یک سامانه اکسیترم باید بر اساس نیاز حرارتی و ویژگیهای جریان گاز هر پروژه تعیین شود. ارائه ظرفیت، دمای کاری یا راندمان بهصورت یک عدد ثابت بدون درنظرگرفتن شرایط طراحی میتواند گمراهکننده باشد.
مهمترین پارامترهای قابل بررسی عبارتاند از:
- ظرفیت حرارتی: مقدار انرژی موردنیاز برای گرمکردن روغن و تأمین بار حرارتی مصرفکنندگان.
- دمای رفت و برگشت روغن: دمای موردنیاز فرایند و محدوده مناسب برای روغن انتقال حرارت.
- دبی و ترکیب گاز ورودی: اطلاعات موردنیاز برای طراحی بخش اکسیداسیون حرارتی و تجهیزات احتراق.
- شرایط عملیاتی محفظه احتراق: دما، زمان ماند، اختلاط و سایر پارامترهای مؤثر بر عملکرد.
- انتقال حرارت: طراحی کویلها و سطوح حرارتی بر اساس بار حرارتی و محدودیتهای مجاز.
- مصرف سوخت کمکی: مقدار سوخت موردنیاز در شرایط مختلف بار و ترکیب گاز ورودی.
- افت فشار: افت فشار در مسیر گاز و مدار روغن و اثر آن بر انتخاب تجهیزات.
- جنس و ساخت تجهیزات: انتخاب مواد متناسب با دما، فشار، خوردگی و شرایط فرایندی.
- ابزار دقیق و سیستم ایمنی: سنجش، پایش، هشدار و توقف ایمن در شرایط غیرعادی.
برای انتخاب ظرفیت مناسب، باید بار حرارتی مصرفکنندگان، شرایط آبوهوایی و محیط نصب، نوع روغن، برنامه بهرهبرداری و مشخصات گاز ورودی در محاسبات لحاظ شوند.
کنترل دما، اتوماسیون و سیستمهای ایمنی
کنترل دمای روغن و مدیریت ایمن احتراق از مهمترین بخشهای طراحی سامانههای حرارتی هستند. در اکسیترم، سیستم کنترل باید بتواند شرایط بخش گرمایش و بخش اکسیداسیون حرارتی را با توجه به منطق طراحیشده پایش کند.
کنترل دمای روغن داغ
کنترل دمای روغن به عواملی مانند بار حرارتی، دبی گردش، دمای ورودی و خروجی و میزان انرژی در دسترس وابسته است. در صورت تغییر بار فرایند، سیستم کنترل باید پاسخ مناسبی برای حفظ محدوده عملیاتی تعریفشده داشته باشد.
کنترلرهای PID میتوانند برای تنظیم پارامترهای فرایندی استفاده شوند. انتخاب روش کنترل، حسگرها و تجهیزات تنظیمکننده باید با توجه به دینامیک سیستم و الزامات پروژه انجام شود.
نقش PLC در کنترل سامانه
کنترلکننده منطقی برنامهپذیر (PLC) میتواند برای دریافت اطلاعات حسگرها، اجرای توالیهای عملیاتی، نمایش وضعیت تجهیزات و مدیریت هشدارها به کار گرفته شود.
منطق کنترلی باید شرایط راهاندازی، عملکرد عادی، توقف برنامهریزیشده و وضعیتهای غیرعادی را پوشش دهد. جزئیات عملکرد PLC به معماری کنترل و مشخصات نهایی تجهیز بستگی دارد.
سیستم مدیریت مشعل و حفاظت احتراق
سیستم مدیریت مشعل (BMS) برای کنترل توالی راهاندازی، نظارت بر شعله و اجرای عملکردهای حفاظتی مرتبط با احتراق استفاده میشود. طراحی و پیادهسازی این بخش باید مطابق استانداردهای مربوط و ارزیابی خطرات فرایند انجام شود.
انتخاب تجهیزات حفاظتی، حسگرها، شیرها و منطق توقف اضطراری باید توسط متخصصان واجد صلاحیت انجام شود. صرف وجود PLC یا BMS بهتنهایی تضمینکننده ایمنی کامل سامانه نیست.
عوامل مؤثر بر راندمان و مصرف انرژی اکسیترم
راندمان یک سامانه حرارتی به مقدار انرژی مفید تحویلی نسبت به انرژی ورودی وابسته است. در سامانهای مانند اکسیترم، علاوه بر عملکرد بخش گرمایش روغن، ارزش حرارتی گاز ورودی و امکان استفاده از انرژی آزادشده نیز اهمیت دارند.
نقش سوخت کمکی
مقدار سوخت کمکی موردنیاز به بار حرارتی، ارزش حرارتی و دبی گاز ورودی، شرایط راهاندازی و محدوده مجاز بهرهبرداری وابسته است. اگر گاز ورودی انرژی کافی و شرایط احتراقی مناسب نداشته باشد، ممکن است برای حفظ عملکرد موردنیاز به سوخت کمکی نیاز باشد.
کاهش تلفات حرارتی
عایقکاری مناسب، طراحی سطوح انتقال حرارت، کنترل هوای احتراق و کاهش تلفات ناخواسته میتوانند بر عملکرد انرژی اثر بگذارند. بااینحال، میزان بهبود باید با توجه به طراحی واقعی و شرایط بهرهبرداری سنجیده شود.
نگهداری و بازرسی دورهای
رسوب روی سطوح حرارتی، افت عملکرد مشعل، تغییر مشخصات روغن و گرفتگی مسیرهای گاز میتوانند عملکرد سامانه را تحت تأثیر قرار دهند. برنامه نگهداری باید با توجه به توصیههای سازنده، کیفیت سیال و شرایط فرایندی تدوین شود.
برای ارزیابی اقتصادی اکسیترم، بهتر است مصرف سوخت، بار حرارتی مفید، هزینه نگهداری و عملکرد واقعی سامانه در یک دوره بهرهبرداری بررسی شوند. مقایسه با تجهیزات مجزا نیز باید بر اساس شرایط یکسان انجام شود.
ارتباط اکسیترم با سامانه پیشتصفیه اکسیفیلْت (Oxifilt)
ترکیب جریان گاز خروجی برج هوادهی قیر ممکن است باعث ایجاد رسوب، تجمع مواد قابلمیعان یا مشکلات بهرهبرداری در تجهیزات پاییندست شود. در چنین شرایطی، بررسی نیاز به پیشتصفیه پیش از ورود گاز به سامانه اکسیداسیون حرارتی اهمیت دارد.
سامانه پیشتصفیه گاز اکسیفیلْت (Oxifilt) برای مدیریت بخشی از مواد همراه جریان گاز طراحی شده است. بسته به مشخصات جریان و آرایش تجهیزات، مراحل خنکسازی، میعان و جداسازی میتوانند برای کاهش ورود برخی مواد به تجهیزات پاییندست در نظر گرفته شوند.
اکسیفیلْت و اکسیترم دو عملکرد متفاوت اما بالقوه مکمل دارند: اولی بر پیشتصفیه جریان گاز تمرکز میکند و دومی برای اکسیداسیون حرارتی و استفاده از انرژی در مدار روغن داغ در نظر گرفته میشود.
البته ضرورت پیشتصفیه و ترتیب تجهیزات باید با توجه به ترکیب گاز، دمای موردنیاز، احتمال تشکیل رسوب، ایمنی و الزامات فرایندی تعیین شود. پیشتصفیه نامناسب نیز میتواند مشکلاتی مانند گرفتگی یا تغییر ترکیب جریان ورودی ایجاد کند.
برای آشنایی بیشتر با بخش پیشتصفیه، مقاله سامانه پیشتصفیه گاز اکسیفیلْت چیست؟ را مطالعه کنید.
نکات مهم در انتخاب سامانه روغن داغ صنعتی
انتخاب هیتر روغن داغ یا سامانه یکپارچهای مانند اکسیترم باید بر اساس نیاز واقعی فرایند انجام شود. ظرفیت بالاتر لزوماً به معنای عملکرد بهتر نیست؛ زیرا انتخاب نامناسب میتواند به افزایش هزینه سرمایهگذاری، مصرف انرژی یا دشواری کنترل منجر شود.
پیش از انتخاب تجهیز، موارد زیر را بررسی کنید:
- بار حرارتی موردنیاز: تعیین مقدار انرژی موردنیاز تجهیزات و مصرفکنندگان حرارتی.
- دمای کاری: تعیین دمای لازم برای فرایند و محدودیتهای مجاز روغن انتقال حرارت.
- نوع و مشخصات روغن: انتخاب روغن متناسب با محدوده دمایی، پایداری حرارتی و شرایط بهرهبرداری.
- نوع سوخت و گاز فرایندی: بررسی امکان استفاده از گاز ورودی و نیاز به سوخت کمکی.
- نیاز به تصفیه گاز: تعیین اینکه آیا جریان ورودی به پیشتصفیه یا تجهیزات تکمیلی نیاز دارد.
- کنترل و ایمنی: بررسی الزامات کنترل دما، حفاظت احتراق و توقف ایمن.
- نگهداری و خدمات: ارزیابی دسترسی به تجهیزات، بازرسی دورهای و تأمین قطعات.
اگر نیاز اصلی کارخانه صرفاً تأمین حرارت باشد، ممکن است یک دیگ روغن داغ متداول گزینه مناسبی باشد. اما اگر پروژه علاوه بر حرارت به مدیریت حرارتی گاز خروجی نیز نیاز داشته باشد، بررسی امکان استفاده از سامانه یکپارچه میتواند ارزشمند باشد.
برای بررسی مشخصات و کاربردهای تجهیز، از صفحه دیگ روغن داغ بازدید کنید یا از طریق صفحه تماس با یانار درباره نیازهای پروژه خود مشاوره بگیرید.
سؤالات متداول درباره اکسیترم و روغن داغ
اکسیترم چه کاربردی دارد؟
اکسیترم بهعنوان سامانهای یکپارچه برای ترکیب گرمایش روغن داغ و اکسیداسیون حرارتی گازهای خروجی در نظر گرفته میشود. کاربرد نهایی آن به مشخصات گاز، بار حرارتی و طراحی پروژه بستگی دارد.
راندمان انهدام آلایندهها در اکسیترم چقدر است؟
راندمان انهدام به ترکیب گاز، دمای عملیاتی، زمان ماند، اختلاط و طراحی سامانه وابسته است. مقدار واقعی باید با دادههای معتبر فنی یا نتایج آزمون مشخص شود؛ بدون این اطلاعات نمیتوان درصد ثابتی را تضمین کرد.
چگونه میتوان نوسان دمای روغن داغ را کنترل کرد؟
انتخاب صحیح ظرفیت حرارتی، حفظ دبی گردش روغن، طراحی مناسب مدار و استفاده از سیستم کنترل متناسب با فرایند میتواند به پایداری دما کمک کند. تنظیمات نهایی باید بر اساس شرایط عملیاتی و مشخصات تجهیزات انجام شود.
تفاوت هیتر روغن داغ با دیگ بخار چیست؟
هیتر روغن داغ از روغن انتقال حرارت برای جابهجایی انرژی استفاده میکند، درحالیکه دیگ بخار آب را به بخار تبدیل میکند. انتخاب بین این دو به دمای موردنیاز، فشار طراحی، نوع مصرفکننده و شرایط فرایند وابسته است.
آیا اکسیترم میتواند مصرف سوخت را کاهش دهد؟
در صورت وجود شرایط مناسب، استفاده از انرژی جریان گاز در بخش گرمایش میتواند نیاز به سوخت کمکی را کاهش دهد. میزان صرفهجویی به ترکیب و ارزش حرارتی گاز، بار حرارتی و راندمان طراحی وابسته است و باید با محاسبات مهندسی تعیین شود.
برای انتخاب ظرفیت مناسب روغن داغ چه اطلاعاتی لازم است؟
بار حرارتی، دمای رفت و برگشت، نوع روغن، دبی گردش، شرایط محیطی، نوع سوخت و مشخصات مصرفکنندگان حرارتی از اطلاعات اصلی موردنیاز برای طراحی هستند. برای سامانههای یکپارچه، مشخصات جریان گاز و الزامات تصفیه نیز باید بررسی شوند.
جمعبندی
سامانه یکپارچه اکسیترم (Oxitherm) با هدف ترکیب گرمایش روغن داغ و اکسیداسیون حرارتی گازهای خروجی طراحی میشود. این رویکرد میتواند در پروژههایی که همزمان به انرژی حرارتی و مدیریت گازهای فرایندی نیاز دارند، قابل بررسی باشد.
عملکرد مناسب چنین سامانهای به طراحی بخش احتراق، انتقال حرارت، گردش روغن، کنترل دما، تجهیزات ایمنی و مشخصات گاز ورودی وابسته است. ارزیابی مصرف سوخت، راندمان و میزان حذف آلایندهها نیز باید با دادههای فنی معتبر انجام شود.
اگر به دنبال اطلاعات بیشتر درباره تجهیزات گرمایشی صنعتی هستید، صفحه دیگ روغن داغ یانار و مقاله راهنمای دیگ روغن داغ را ببینید. برای بررسی نیازهای پروژه نیز میتوانید از طریق صفحه تماس با یانار با مجموعه ارتباط بگیرید.